Hasan SAĞLAM Resmi Web Sitesi

“tarih öncesi köpekler havlıyordu”
                                                                           Cemal Süreya

Tarih çorap söküğü gibi sökülürken Ergenekon un eteklerinden, eğri -büğrü sökülen o iplikle yeniden tarihi yalan talan ve inkârla örecekler hep çıkacaktır. Tarihin çöplüğünde büyümüş horozlar hep aynı tarih için öteceklerdir…
          “tarih öncesi köpekler havlıyordu” diyorsun Cemal abi. Ne güzel söyledin abi yüreğine sağlık. Ama “tarih boyunca hep havladılar” abi bunu unutun sanmıyorum ama bunu biz söyleyelim diye tarihin tanıklığına şair sorumluluğundan bir hisse olarak bıraktın bize…

               Babam sürgün hikayesini sen gibi anlatamadı Cemal abi. Zoraki ögrendigi bir dilin kırık dökük sözcüklerin çabası ile anlatınca çocukluk öyküsünü; hançer acısından beter hissettim ciğerlerimde …”patika bir yolda gidiyorduk, yolda yabancı izler vardı, büyüklerimize sorduk, ne izidir? Diye, potin dediler asker potinlerinin izi. Belleğimde kaldı oğul irkildim çocuktum çok irkildim. Sonra bizi Pulır (ovacık)a götürdüler. Ertesi günü tüm erkeklerin kollarını zincirlediler, Karaoğlan üzerinden Xozat’a oradan da Elaziz’e götürdüler. Bizi bir hamama koydular saçlarımızı kestiler. Sonra bir trene koydular ve günlerce gittik. Sonra bir ovada indik, burası “Konya” dediler” …Öykü böyle acının gözyaşlarına abanarak gidiyor Cemal abi. Tarihe tanıklığı çocuk gözlerinden sökemiyor babam. Durmadan tekrarlayan bir döngüden sıyrılmak niyeti de yok aslında. Kaçakçısı olmadan anlatıyor Cemal abi. Ki sen zaten bilirsin bu öyküyü…
             Zaman geçiyor Cemal abi. Günler neyin hesabındadır, yıllar böyle arsızca geçer mi hiç? Ama geçiyor. Tarih boyunca havladılar o tarih öncesi köpekler. Kırıldı tam yerinden şimdi, kan kokusundan dişetleri tuz olmuş diplomatların apoletleri. Tarih kadar uzun seviyorlar öldürmeyi. Yaşamak sadece onların işi Cemal abi… Yaşamak için her tür canlıyı kanlı şanlı tarihlerine kurban ederler…
            Ha Cemal abi unutmadan öyle sandığın gibi değil, demokrasi bambaşka şimdi, sürgünlere adres falanda yok. Yakıyorlar köylerini evini, nereye gidersen git sadece git diyorlar…
         Nasıl alıştık Cemal abi şimdi,dilimizi bıçakladılar, turuncuyu kanattılar, kırmızıyı ağlattılar, yaktılar ve yaktıkları yetmedi sulara bent bağladılar…
          Cemal abi en acısı da n’oldu biliyor musun? Analarımızın az ağladığını söylediler, dahada ağlamaları gerekiyormuş. Sen bilirsin Cemal abi kaç tane anne çocuklarını boğazladı, kendi bebeğini boğazlamak zorunda kalan anaların ağlaması bin tane vatana yeğ değimli Cemal abi?
        Şimdi tırnaklarımı alnıma geçirip bunca yıldır aldanmışlığıma kahretmek istiyorum, ellerim kederden çatlayıncaya kadar duvarları yumruklamak istiyorum, dişlerimi geceye geçirip namusundan kurtarmak,koparmak istiyorum yalanın oruspuluğunu insan onurundan, dizlerime saplanan romatizmalı sancıların soğuk sular içinde dona kalmış çiçekler hatırına çıldırmak istiyorum, bunca yıl kör edildim sağırlaştırıldım, dilim hançerlendi, kasaturalarla ciğerlerimde cirit attılar, saçlarımın güneş kızıllığı ateşe sunuldu yandım soysuz savaşçılar kazanlarında, annem süngülendi babam uçurumdan atıldı kardeşim bir rütbelinin sinirli pozlarında askerlerine denek oldu…
           Cemal abi bizi öldürmek için çok sebepleri vardı, Bizler Kırmanctık, kızıl baştık, komünisttik, kürttük, zazaydık, aleviydik, ermeniydik, çingeneydik. Onlar sebebi ne olursa olsun bizi öldürmek için haklıydılar onların Allah onları üstün yaratmıştı
  Dişlerinde et kokusu gözlerinde kan ellerinde kir yüreğinde o kadar kin vardı ki tarihleri böyleydi… Ve bizler hep onlara inandık, kabul ettik tarih öncesi de böyleydi hala böyledir Cemal abi…
Dip not:Cemal Süreya ile aynı toprakların çocukları olduğumuzdan”Cemal  abi”diye hitap ettim,bu büyük şairin dizelerini ödünç alarak samimiyetine ve şefkatine olan ``büyük``saygımla düşüncelerimi  belirttim.Cemal abiden bir dize ile bitireyim ”selam size büyük durumlar ”

Yorumlar (0)

Bu yorumun beslemesine abone olun